Vrouw en feminisme


Ik las onlangs een interessant opiniestuk met als titel “Bijkomende competentie: moeder, gelijkheid wordt pas mogelijk om ongelijkheid te erkennen”, in De Standaard (15/12/2015, Els Peborgh). 

De titel op zich deed mij sterk denken aan één van de allereerste beginselen die ik als rechtenstudente, jaren geleden had geleerd. Het gelijkheidsbeginsel. 

Het gelijkheidsbeginsel vereist immers dat personen die zich in een zelfde toestand bevinden, niet op een verschillende manier mogen behandeld worden. Evenzo mogen personen in verschillende toestanden, niet gelijk worden behandeld. 

De auteur van het opiniestuk benadrukt juist de biologische verschillen tussen vrouw en man, en stelt als deze worden erkend, er dan slechts gelijkheid tussen man en vrouw zal zijn. 

Haar argumenten ga ik hier niet verder opnemen. Maar ik vind mij terug in haar bevindingen. 

Uiteraard kan men de biologische verschillen tussen vrouw en man niet ontkennen. Deze bestaan nu eenmaal duidelijk. Maar dit betekent nog niet dat zij allebei ongelijke rechten bezitten of mogen bezitten en dat zij ongelijk moeten behandeld worden. Door het gelijkheidsbeginsel toe te passen, zoals ik hierboven trachtte te verwoorden, zal gelijkheid tussen man en vrouw worden bewerkstelligd. 

De auteur vermeldt nog dat “de grove fout van het vroegere feminisme, dat her vrouwen geleerd heeft op de werkvloer hun mannetje te staan, in plaats van op te komen voor zichzelf en het recht voluit vrouw te zijn.” 

Dit vind ik zou belangrijk. Heeft het feminisme niet ergens een neveneffect of zelfs pervers effect veroorzaak?

Men protesteerde tegen het feit dat de vrouw “thuis MOEST blijven” en “koken, kinderen baren en noem maar op”. Vandaag de dag ben je fout bezig als je daar zelf voor KIEST volgend sommigen. 

Dit is dan iets wat niet klopt. De vrouw wordt dan weer onderdrukt door de zogenaamde beschaafde moderne maatschappij. Is het niet meer dan genoeg dat de vrouw naast haar werk, eigenlijk meer dan de man 24 uur bezig is met een allerbelangrijkste taak ter wereld? Een mens grootbrengen. Een mens zich laten ontplooiien tot een mens, goed, rechtvaardig, menselijk, enz. Het is zeker niet alleen haar taak. Maar biologisch maakt haar lichaam zich reeds klaar maanden lang voor de geboorte van een mens die vroeg of laat een betekenis zal hebben voor de maatschappij. En dat doet zij gratis. 

  

Advertenties
Geplaatst in: Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s